Novi Sad, glavni grad Vojvodine, sa 300.000 stanovnika drugi je po veličini u Srbiji. Od Beograda je udaljen 75 kilometara i do njega se, za manje od sat vremena vožnje stiže autoputem E 75. Do ovog grada, koji je poznat i kao Srpska Atina može se stići i vozom, ali i doploviti Dunavom.

Mada je danas izrazito važan privredni i administrativni centar, Novi Sad ima svoj vrlo specifičan život. Iako je definitivno metropola, Novi Sad živi drugačije od većine drugih sličnih metropola u Evropi. Ovde se živi laganim ritmom, bez stresa, pa prestonica Vojvodine već decenijama ima imidž malog, ali otmenog gradskog centra.

Istorija ovog grada započinje još u bronzano doba. Prvobitna naselja nastala su na desnoj obali Dunava, na tlu današnjeg Petrovaradina. Status slobodnog kraljevskog grada koji mu je u 17. veku dala carica Marija Terezija, izazvao je neobičnu ekspanziju kulturnih, prosvetnih i umetničkih aktivnosti. U istom veku otvaraju se prva štamparija i moderna knjižara, gimnazija, pokreće se za to vreme, moderan književni časopis "Letopis Matice srpske". U sledećem, 18. veku Novi Sad dobija i svoje Srpsko narodno pozorište. Istovremeno se dešava i pravi procvat graditeljske delatnosti.

Trg Slobode, centralni trg u urbanom jezgru grada, prepoznatljiv je po neogotičkoj Rimokatoličkoj katedrali, crkvi imena Marijinog. Za njenu izgradnju su, krajem 19. veka, mnogi viđeniji Novosađani dali svoj prilog, a grobovi zaslužnih plemićkih porodica i danas stoje u ovoj bogomolji. Na Trgu se nalazi i statua Svetozara Miletića (1826-1901) koju je, u čast jednog od najperspektivnijih političara 19. veka, 1939. uradio Ivan Meštrović. Odmah iza katedrale na Trgu je smeštena i otmena Gradska kuća, neorenesansna dvospratna građevina koja je, zapravo, kopija Gradske kuće u austrijskom Gracu. Odmah uz Njegoševu ulicu zanimljivo je videti zgradu Kod gvozdenog čoveka, koja je naziv dobila po statui viteza koja se nalazi na njoj. Sama zgrada je podignuta 1909. godine, ali je statua starija i krasila je gradevinu koja je prethodno zauzimala ovo mesto. U Zmaj Jovinoj ulici, koja je danas prepuna sjajnih mesta za opuštanje, nalazi se Vladičanski dvor, projektovan u eklektickoj mešavini stilova. Iza Vladičanskog dvora, a na samom početku Pašićeve ulice, nalazi se i srpska Saborna crkva, u čijoj se porti nalazi zavetni krst od crvenog mermera. Dunavska ulica, koja je danas uglavnom trgovačka, kreće iz centra grada i vodi pravo do Dunava. Uz nju je Dunavski park, svakako najlepši novosadski park, koji je zvanično otvoren 1895. godine.

Petrovaradinska tvrđava je najatraktivniji spomenik kulture i istorije grada. Austrijanci su je, da bi pojačali odbranu od Turaka, izgradili kao vojno utvrđenje. Neobičnu izdignutost iznad nivoa reke Dunav, Petrovaradin može zahvaliti visokoj steni koja se nadnosi nad rekom. Sa četiri sprata u dubinu, 16,5 kilometara podzemnih galerija sa svodovima i kupolama, oko 12.000 puškarnica i 13 kapija, nazvana je i Gibraltar na Dunavu.

Novi Sad ima dvadesetak hotela i hostela svih kategorija, a izrazito je razvijen i privatan smeštaj. Novosađani su navikli na turiste, jer manifestacije koje organizuju izazivaju pažnju brojnih posetilaca. U maju Novi Sad je domaćin Sterijinog pozorja, nacionalnog pozorišnog festivala, a u junu Festivalu digitalne umetnosti i alternativnog i novog pozorišta. U julu se na Petrovaradinskoj tvrđavi održava muzicki festival Exit, gde se svake godine okupi preko 100.000 ljubitelja savremene muzike.

Sremski Karlovci nalaze se na 11 km od Novog Sada, a 57 km od Beograda, na starom putu Novi Sad-Beograd. Od Beograda se ovde može stici i vozom "Romantika". Ova varoš je 200 godina bila srpska duhovna prestonica i kulturno-prosvetni centar. U baroknom jezgru varošice, oko trga sa cesmom, smeštene su zgrade od neprocenjivog znacaja za srpsku istoriju i kulturu. Saborna crkva Sv. Nikole (1762), sa dva visoka zvonika i ikonostasom koji je pravo remek-delo srpskog baroka. Patrijaršijski dvor u kome je danas sedište Episkopa sremskog, predstavlja najmonumentalniju građevinu 19. veka u Vojvodini. Česma četiri lava, podignuta 1799. godine, za koju legenda kaže da ce onaj ko se napoji vodom sa nje sigurno opet doći u Karlovce i tu se venčati. Ovde je smeštena i najstarija u Srbiji - Karlovačka gimnazija.

Vinogradi ovom području daju prepoznatljivu pejzažnu osobenost, a odlicno vino i sve veći broj vinskih podruma predstavljaju značajnu turisticku ponudu grada. Stražilovo, smešteno na 4,5 kilometara od Karlovaca, izletište je prepuno čardi i kafica, a sportski tereni idealni su za sve vrste rekreacije.

NE TREBA PROPUSTITI:

- šetnju novosadskom Dunavskom ulicom

- degustaciju vina u karlovačkim lagumima

- vožnju vozom "Romantika"

BERMET

Zahvaljujući odlicnim uslovima za vinogradarstvo, fruškogorski vinogradi još od srednjeg veka ulaze u red najznačajnijih u srednjoj Evropi. Na području Fruške gore postoje tri centra za proizvodnju vina: Petrovaradin, sa Sremskim Karlovcima, Irig i Erdevik. Na Fruškoj gori se danas proizvode dve autohtone vrste vina - slankamenka i bermet. Ovo drugo pilo se na dvoru u Becu, a bilo je i na vinskoj karti broda Titanik. Turisti mogu da posete vinski podrum u Karlovcima koji je specijalno ureden za degustaciju karlovackih vina.